Ατάκα Γιαγιάς no#3

"Παιδί μου όταν βγαίνεις έξω βάλε ένα καλό βρακί...."

Τί ανόητη που ήμουν..Νόμιζα πάντα οτι η γιαγιά το πήγαινε
στο πονηρό και μου το έλεγε μήπως και μου ....χμμμμ...."τύχει"
κάτι να είμαι προετοιμασμένη!!!

Η γιαγιά όμως με την εμπειρία την ποτέ δε θα έλεγε κάτι τόσο
προφανές...
Αφού αν είναι να σου "τύχει" σιγά μην κάτσει ο άλλος να σχολιάσει
που φόραγες εσύ το καλό σου το βρακί.Άλλα θα σχολιάσει..

Η γιαγιά μου έλεγε τη σοφή ατάκα της γιατί θα μου χρειαζόταν μια μέρα
σαν τη σημερινή.

Σήμερις λοιπόν ξύπνησα νωρίτερα από τη συνιθισμένη ώρα (πράγμα περίεργο..),
ντύθηκα,έγινα μια κούκλα(όχι πως δεν είμαι δηλαδή),έφαγα και πρωϊνό(αυτό κι
αν είναι πολύ περίεργο!) και ξεκίνησα για τη δουλειά.

Εχθές είχαμε γιορτές και πανηγυρια και είχα σχετικά καλή διάθεση(τελικά πολλά
περίεργα είχαν μαζευτεί και έπρεπε να το καταλάβω....)

Ξεκινώ από τοσπίτι,περπατάω 7-8 λεπτά και πιάνει βροχή.Καινούριο φορεματάκι,
καινούρια παπούτσια και μαλλί με νέες ολοκαίνουριες ανταύγειες και να με πιάσει
βροχή στοδρόμο;;Η διάθεσή μου έφτιαξε ακόμα περισσότερο!Επιτέλους,νά και κάτι
που δεν πάει καλά!Ζώ ακόμη!!Ξύπνησα έχοντας το μυαλό μου το "It's a wonderfull
world"!!!Με το που πιάνει η βροχή,άρχισα να τραγουδάω(από μέσα μου πάντα,μή γίνω
τελείως ρόμπα!) το καμμένο Hit-άκι αυτής της εποχής :
"Έχω την αίσθησηηηηηηηηη / Την έκτη αίσθησηηηηηηηηηηηηη/
και κάθε βράδυ σε βλέπω στ'όνειρο μουουουουουουου/
Στο λέω αισθάνομαιαιαιαιαιαιαιαιαι/το διαισθάνομαιαιαιαιαιαιαι/
Πως κάτι τγρέχει με σένανε Μωρό μουουουουουου!!!!!!!!!"

και παρ'ολη τη βροχή εγώ σαν παιδί του αγρού και όχι κοπμλεξικό κοριτσάκι
της πόλης καθόλου δεν πτοούμαι και βάζω το μικρό ξανθό μυαλό μου να σκεφτεί.

"Καλέ ο μπαμπάς!Θα πάρω το μπαμπά να έρθει να με πάρει!"

69xxxxxxxxx....Τουτ...τουτ.....
-Καλημέεεεεεεεεερα μπαμπάκα!! -Καλημέρα! -Πού είσαι;Μπορείς να έρθεις να
με πάρεις γιατί βρέχει; -γαμώτο είμαι μακρυα.Ταξί δεν περνάει;-Τσου.Θα αργήσω να
ανοίξω....-Δεν πειράγει,πρόσεχε στο δρόμο.-ΟΚ,θα τα πούμε μετά.

Σκατά.Γονεί.Όταν τους χρειάζεσαι...Αααααα...Τα καλά των χωρισμένων γονιών!Θα
πάρω τον πετριό μου!

69xxxxxxx...Τούουουουτ...Τουουουουουουτ..

-Έλα,καλημέρα! -Καλημέρα Daddino μου.Πού είσαι;Είσαι μακρυά;-Ναί,πάω στον ....
-Ωωωωω...Βρέχει και ταξί ούτε δείγμα και ο μπαμπάς μου δε μπορεί να έρθει
και τί κάνουμε; -Σε μισή ώρα μπορώ να έρθω να σε πάρω.Μπορείς να αργήσεις λίγο
σήμερα;-΄'Οχι μωρέ,έχω δουλειές να κάνω..Άσε και βλέπουμε.-ΟΚ,οι θές πάρε με τηλ
και να προσέχεις στο δρόμο.

Μα καλά,είναι δυνατόν;Τί να προσέχω;Μην πατήσω κανέναν με τα πόδια;
Τί πάθανε όλοι σήμερα και μου λένε να προσέχω;

Α!Ταξί είναι αυτό;Καλέ η πιάτσα είναι,κάτσε να περάσω το δρόμο..Περπατάω
σιγά-σιγά,βλέπω αρκετά μακρυά μου μπακουράμαξο.Δέ δίνω σημασία.Καλέ αυτός
πατάει γκ΄'αζι και έρχεται κατα πάνω μου;Τρέχα καλέ,θα σε πατήσει ο κάγκουρας..

Κάνω το τελευταίο βήμα προς τη σωτηρία μου και Φλούτς...Πάρτην κάτω τη Νινέτα,
στο λιγδιασμένο δρόμο,και χέσε και όοοοοοοολα τα καινούρια που φοράει επάνω της,
και συγκεντρώσου στον απίστευτο πόνο όλης της δεξιάς της πλευράς.Τό'πιασες;

Τρέχει εκεί κόσμος,με σήκωσε ένας κύριος..Σκατά,85 χρωνών αισθάνθηκα.Είδα οτι
σταμάτησε ο κάγκουρας και κοιτούσε μην έπαθα τίποτα.Τί φταλιει κι αυτός;Τσάμπα
τον καταράστηκα με όοοοοοοοοοοολες τις κατάρες που μου είχε μάθει η γιαγιά μου η
Σμυρνιά(που δεν έχω γιαγιά Σμυρνιά αλλά κουβέντα να γίνεται).

Όλη μουτζουρωμένη και λιγδιασμένη και τα νεύρα μου κρόσσια.Με πήρε το παράπονο.
Πολύ παράπονοόμως.Αφού έβαλα τα κλάμματα.Παίρνω το αγοράκι μου να μου πεί
ένα καλό κλόγο να με ηρεμήσει και τον ξύπνησα.Με ρωτάει τί έπαθα,του εξηγώ,αρχιζει
αυτός τις αγουροξυπνημένες ερωτήσεις...

-Πονάω,του λέω,γιατί έπεσα άτσαλα και χτύπησα.
-τώρα πού είσαι;
-Πάω στη δουλειά.
-Πονάς;
-Ναί.
-Πού ακιβώς είσαι;
-Είμαι στο μπλα μπλα μπλα.
-Χτύπησες;
-Ναί,αφού γλύστρισα και έπεσα και πονάω.
-Α!Τώρα πού είσαι;

(Διακτινίστηκα και είμαι στον πλανήτη Κρύπτον να γνωρίσω τους γονείς του
σούπερμαν.Αποφασίσαμε να το επισημοποιήσουμε μωρέ,και σήμερα έχουμε τα ειδώματα.)

Το σκέφτηκα αλλά δεν το είπα.Αντιθέτως άρχισα να φωνάζω και να κλάιω ταυτόχρονα.
Μου πετάει η αγαπούλα μου μ\λοιπόν την κατάλληλη κουβέντα:

-Καλά,δε φταίω εγώ που βρέχει.

ΟΚ,ΟΚ,τα πήρα,έγινα και λίγο σκύλα,τί έφταιγε ο άνθρωπος μέσα στον ύπνο του
κου λου που αλλά....

Να μή τα πολυλογώ τελικά ήρθα στη δουλειά με τα πόδια,20 λεπτά αργότερα μαι σκατά.

Πήρα από ενα ψιλικατζίδικο υγρά μαντηλάκια να καθαριστώ στο δρόμο,και μετά
κατάλαβα πώς έπεσα και οτί μάλλον ο κόσμος έτρεξε γιαί φάνηκε όλο το βρακί μου.

Και κατάλαβα τη βαθύτερη έννοια της ατάκας no#3 της γιαγιάς....

Άντε καλέ,καλή εβδομάδα να έχουμε!!


Υ.Γ.:Το post γράφτηκε σε 2 δόσεις..Το διέκοψε ένα 10λεπτο μάθημα
στο μωρό αδερφάκι μου.Το είχα αγκαλίτσα και κοιτούσαμε τη βροχή.Μάθαμε
λοιπόν πώς λέγεται αυτό το πράγμα που πέφτει από τον ουρανό και τη λέξη
"Φθινόπωρο".Βλέπετε το αδερφάκι μου είναι 4,5 μηνών και ποτέ του δεν
είχε ξαναδεί βροχή............

Ψιτ,ψιτ......

Κοπελιάααααααααααααα...........




Συγνώμη ρε φίλε....Παρεξήγηση...........


Καλό Σου/Κου μουρίτσες μου!!!!!!!!

Aτάκα γιαγιάς no#1

Παιδάκι μου κανέναν δε μπορείς να εμπιστεύεσαι
σε αυτό τον κόσμο..
Ούτε τον κώλο σου..
Να κλάσεις πάς και χέζεσαι!

Μητσοτάκης-Μουρλονινέτα = 1-0.....

Μουρίτσες μου σας εύχομαι καλό μήνα!Ή έστω καλύτερο μήνα από αυτόν που προβλέπεται να έχω εγώ.....
Τον ξέρετε τον αιωνόβιο,τον ΕΝΑ και μοναδικό,τον ΘΕΟ της ατυχίας,τον ΥΠΕΡ-γακντέμη επίτιμο;;Φυσικά και τον ξέρετε,όλοι τον έχουμε κοροϊδέψει κατά καιρούς..
Ε,λοιπόν, ο μεσιέ τώρα κυκλοφορεί και σε Πατρινή έκδοση!Δέ βγάζει μόνο η Κρήτη καλούς γκαντέμηδες,υπάρχει και εδώ παράδοση!Μή νομίζετε κι εγώ σήμερα το έμαθα!
Ας το πάρουμε από την αρχή...Έχουμε μαγαζί με έπιπλα,ναι;Ναι..Θα μιλήσουμε για 2 παραδόσεις που είχαμε σήμερα!Μια παιδική σύνθεση δωματίου(κρεβάτια και 2 πολύ-πολύ βαριές βιβλιοθήκες) και 1 σετ αλουμινίου(όχι καλέ τα ανταλλακτικά για το Ρομποκοπ,τραπέζι με καρέκλες για τον κήπο εννοω!)
Τα παιδικά ήταν για ένα πολύ καλό μας φίλο και το "εξοχής"(που παλεύουμε πολύ καιρό να "διώξουμε" και τελικά το δώσαμε κοψοχρονιά) για μια πολύ-πολύ περίεργη πελάτισσα.Ναί;Ναι...
Ξεκινάμε να αδειάζουμε κάτι ψιλοπραγματάκια που είχε μέσα το φορτηγό,να είναι έτοιμο για την παράδοση..
Τη στιγμή εκείνη,περνάει ένας γνωστός ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ έξω από το μαγαζί και μας κοιτάει..Ας τον ονομάσουμε Δημητροπαναγιώτη(μετάφραση στην καθαρεύουσα του Μητσοτάκη).Ναί;Ναι..
Λέμε : "Πέρασε ο Δημητροπαναγιώτης,να δούμε τί θα γίνει!Λές να ανοίξει το φορτηγό στα 2;Να γίνει σεισμός;"και άλλα τέτοια μαλακισμένα.Πού να ξέραμε τί άσχημο παιχνίδι έπαιζε ο επίτιμος πίσω από τις υπέροχες,καλοφτιαχμένες πλάτες μας........
Γυρίζουμε να μπούμε μέσα στο μαγαζί και ακούγεται......ΜΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΜ...........

Τί έγινε;Ρωτάτε;Το πιθανότερο!Η μιά τεράστια και πολύ-πολύ βαριά βιβλιοθήκη έπεσε με την πλάτη πάνω στο αμπαλαρισμένο τραπέζι και τις καρέκλες που λέγαμε πιό πάνω..Τί πιο φυσικό;
Τραγικός απολογισμός;Μια σπασμένη πλάτη βιβλιοθήκης...Μια σπασμένη καρέκλα..Γρατζουνισμένο τραπέζι...2912655447898989 εγκεφαλικά κου λου που.......Ναί;Ναι....

Καλέ μου κατσικοπόδαρε,σε ευχαριστούμε για τη σιχαμένη,κακιασμένη ματιά που μας έριξες..Φαντάσου να κατέβαινες και στο μαγαζί τί θα γινόταν...

Τα φιλιά μου,λοιπόν σε όλους..Τρέχω...Πάω να φορέσω ακόμα μια πλεξίδα σκόρδα..Ο αγιασμός;Ο αγιασμός πού πήγε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;