Έχω ακρκετούς φίλους...ακόμα περισσότερο γνωστούς..Κάποιοι από όλους αυτούς έχουν κάνει αρκετά πράματα για τα οποία ντρέπονται και το έχουν εξομολογηθεί..
Απλά πραγματάκια,βλεκειούλες που έχουν πεί και έχουν κάνει..Από αυτά που κάνουν όλοι καθημερινά..
Κάποιοι άλλοι έχουν κάνει σοβαρότερα πράγματα..Οδηγήθηκαν εκεί από το περιβάλλον τους..Τους οδήγησε η στιγμή..Το μυαλό τους..
Σε αυτά τα σοβαρότερα περιλαμβάνονται λάθος ερωτικοί σύντροφοι..Ναρκωτικά..Μια απόπειρα αυτοκτονίας..
Θα πώ για το τελευταίο..
Από το γυμνάσιο ήμασταν μια παρέα 3 κοριτσιών..Κάθε μέρα μαζί..Όλη μέρα στο σχολείο μαζί,τα απογεύματα στα τηλέφωνα,στη χορωδία μαζί,για ποτό,καφέ,σινεμά,φαγητό...Μιά ζωή μαζί..
Κάποια στιγμή η μια άρχισε να συμπεριφέρεται περίεργα..Αλλαγές στο λόγο της..Αλλαγές στο μυαλό της..Αλλαγές στην ψυχή της..
Άσχημες παρέες απλά για επιβεβαίωση και ακόμα πιο άσχημες συνήθειες..Και Θεέ μου,πόσα ψέμματα...
Γνωρίστηκε με κάποιο φίλο του τότε(και ακόμα και σήμερα) αγοριού μου,τον Α.
Ωραίο παιδί..Μεγαλύτερος από εμάς..Και καλός..Γι'αυτόχάρηκα τόσο..
Πηγαίναμε όλοι σπίτι της,βλέπαμε ταινίες αγκαλιασμένα ζευγάρια στους καναπέδες..Ποτάκια στα καλοκαιρινά μαγαζιά και όμορφες στιγμές..Και η φίλη μου καλά και ευτυχισμένη!
Ένα βράδυ μου λέει το αγόρι μου:
-Η Μ.(η φίλη μου) θα μείνει σήμερα στο σπίτι του Α.
-Μπα.....Δε μου είπε τίποτα..Θα γυρίσει σπίτι της..
-Αφού τώρα μου το είπε ο Α.
-Αν ήταν θα μου το έλεγε κι εμένα.Τί θα πεί στους γονείς της;Ποιός θα την καλύψει;
Όλα καλά εκείνο το βράδυ,έφυγα εγώ με το αγόρι μου και η Μ. με τον Α.
Το επόμενο πρωί άρχισε η μαμά της να με παίρνει τηλέφωνο στο κινητό.
-Γαμώτο,σκέφτηκα,είχε δίκιο.Θα πήγε σπίτι του και θα αποκοιμήθηκε.Άσε,μην το σηκώσω,σε περίπτωση που είπε οτι έμεινε σε μένα μην την κάψω.
Ξυπνάω καλά-καλά και αρχίζω να την παίρνω στο κινητό.Καλούσα για πάνω από 2 ώρες..
Με παίρνει μετά μια άλλη φίλη μας και μου λέει:
-Έγινε χαμός στο σπίτι της Μ. Είπε οτι έμεινε σε μένα εχθές και δε με ειδοποίησε.Πήρε ο πατέρας της σπίτι και του είπε ο πατέρας μου οτι είμαι στην Τήνο!Μάλλον της πήρε το κινητό γιατί την παίρνω από το πρωί και δεν απαντάει.
Αμέσως μετά με παίρνει μια άλλη κοπέλα και μου λέει:
-Τρέξε..Η Μ.έπεσε από το μπαλκόνι..Τώρα την πήρε το ασθενοφόρο..
Έχασα τη γη..Ούτε ξέρω πως έφτασα στο νοσοκομείο..Κανείς να μη μπορεί να με εξυπηρετήσει..Πού είναι;Ζεί;Κανείς..
Τη βρήκα..Περίμενε το χεορουργό να έρθει για να μπεί..Με είδε και έβαλε τα κλάμματα..
-Έπεσα..Πονάω..Δέ νιώθω τα πόδια μου..Συγνώμη..
Την πήρα αγκαλιά και της έδωσα 1 φιλί..
-Μη στεναχωριέσαι,όλα θα πάνε καλά..
Μας έβαλε η νοσοκόμα να της ξεβάψουμε τα νύχια για να την πάρουν στο χειρουργείο.Έμεινε εκέι 6-7 ώρες και βγήκε με μια στραπατσαρισμένη σπονδυλική στήλη και κάτι σίδερα να τη συγκρατούν..Δεν ήξερε κανείς να μας πεί αν θα περπατήσει πάλι..Αν θα σκέφτεται ξανά..αν..αν..αν...
Αφού μήνες μετά επανήλθε και ηρέμησε σταματήσαμε να μιλάμε..Εγώ το ήθελα..Γιατί το βλαμμένο μπορεί να πέθαινε και να μή μου είχε δώσει την ευκαιρία να την αγκαλιάσω,να την φιλήσω και να δώ το υπέροχο μανον της..
Πρόσφατα τα είπαμε ξανά..και ξανά..και ξανά..Και δεν πρόκειται ποτέ να την αφήσω..Ούτε και αυτή..
Πέρασαν χρόνια από τότε..Και εγώ κοριτσάκι μου δεν ντρέπομαι για όλα αυτά που έγιναν..Το πολύ-πολύ,να ντρέπεσαι εσύ για μένα.......:))))))